Hakif Imeri ka qenë i punësuar në Institucionin e Avokatit të Popullit nga data 01.01.2005 deri më 09.01.2024, duke shërbyer për gati dy dekada në këtë institucion të rëndësishëm kushtetues të Republikës së Kosovës. Gjatë gjithë periudhës së tij të punës, Imeri është njohur për përkushtimin dhe përvojën e tij, si dhe për guximin për të ngritur zë kundër shkeljeve dhe abuzimeve që ai pretendon se kanë ndodhur brenda institucionit.
Në janar 2024, ai doli publikisht para mediave në cilësinë e sinjalizuesit, duke denoncuar një sërë parregullsish dhe keqpërdorimesh në Institucionin e Avokatit të Popullit. Midis tyre ai theksoi vendime të padrejta të komisioneve disiplinore dhe të ankesave, keqpërdorime të pasurisë publike, nepotizëm, konflikt interesi, punësime me diploma të dyshimta dhe menaxhim jo transparent të fondeve publike e të donatorëve ndërkombëtarë.
Imeri deklaroi se largimi i tij nga puna është rezultat i drejtpërdrejtë i denoncimeve të tij publike dhe të brendshme për abuzime. Sipas tij, Avokati i Popullit Naim Qelaj, së bashku me bashkëpunëtorët, e ka përjashtuar në mënyrë arbitrare, duke e lënë pa punë pas 19 vjetësh shërbim dhe duke e vendosur atë dhe familjen e tij në vështirësi sociale. Ai theksoi se është i vetmi i punësuar në familje dhe se mban përgjegjësi për kujdesin ndaj prindit të moshuar, bashkëshortes dhe djalit të vogël.
Në deklaratat e tij publike, Imeri ka sjellë shembuj konkretë të keqmenaxhimit, përfshirë pagesa për mjete e pajisje që nuk kanë arritur kurrë në institucion, si dhe standarde të dyfishta në disiplinimin e punonjësve. Ai ka denoncuar gjithashtu gjuhën ofenduese dhe sjelljen e papërshtatshme të disa drejtuesve të institucionit, duke ngritur shqetësime serioze për klimën e punës dhe integritetin e institucionit.
Duke e cilësuar veten si sinjalizues në mbrojtje të interesit publik, Imeri ka kërkuar ndërhyrjen e Prokurorisë së Shtetit, Komisionit Parlamentar për të Drejtat e Njeriut dhe vetë Kuvendit të Kosovës, për të zhvilluar hetime penale, administrative dhe parlamentare mbi pretendimet e tij. Ai u ka bërë thirrje mediave dhe shoqërisë civile të hetojnë në mënyrë të pavarur këto çështje, duke theksuar se transparenca dhe mbrojtja e sinjalizuesve janë thelbësore për funksionimin demokratik të institucioneve publike.
Rasti i Hakif Imerit është shembull i qartë i sfidave me të cilat përballen sinjalizuesit në Kosovë, duke ngritur pyetje të rëndësishme mbi zbatimin e Ligjit për Mbrojtjen e Sinjalizuesve dhe lirinë e denoncimit të shkeljeve brenda institucioneve publike.
